Najczęściej zadawane pytania
Czym różni się kwestionariusz kandydata od kwestionariusza pracownika?
Od kandydata (art. 22¹ § 1 KP) można żądać tylko: imienia i nazwiska, daty urodzenia, danych kontaktowych, a wykształcenia, kwalifikacji i przebiegu zatrudnienia wyłącznie gdy są niezbędne dla stanowiska. Od pracownika (art. 22¹ § 3 KP) dodatkowo: adresu zamieszkania, numeru PESEL, danych rodziny (gdy korzysta ze szczególnych uprawnień), numeru rachunku płatniczego i innych danych wymaganych przepisami.
Czy można pytać kandydata o adres zamieszkania i PESEL?
Nie. Adres zamieszkania i PESEL pracodawca pozyskuje dopiero od pracownika — po zawarciu umowy. Żądanie tych danych na etapie rekrutacji narusza zasadę minimalizacji danych z RODO.
Czy od 2026 r. można pytać kandydata o poprzednie zarobki?
Nie — przepisy wdrażające dyrektywę o jawności wynagrodzeń zakazują pytania kandydata o historię wynagrodzeń u poprzednich pracodawców. To pracodawca informuje o proponowanym wynagrodzeniu lub przedziale już na etapie rekrutacji.
Gdzie w aktach osobowych przechowuje się kwestionariusze?
Kwestionariusz osoby ubiegającej się o zatrudnienie — w części A akt osobowych, kwestionariusz pracownika — w części B (rozporządzenie o dokumentacji pracowniczej z 10.12.2018). Akta przechowuje się 10 lat od końca roku, w którym ustał stosunek pracy.
Czy kwestionariusz osobowy jest obowiązkowy?
Przepisy nie narzucają formy — pracodawca może pozyskać dane w dowolnej formie oświadczenia (art. 22¹ § 5 KP). Kwestionariusz to jednak utrwalony standard, który porządkuje dane w zakresie dozwolonym przez Kodeks pracy i RODO. Po skompletowaniu danych wygeneruj umowę o pracę.